Het leven is als de zee… – Blogpost 05/01/2020

Het leven is als de zee. Eb en vloed. Uitdijen en terugtrekken…

Soms is het water kalm en helder. Soms wild en verwoestend.

We zijn hier om voluit te leven. Om te ontdekken, te ervaren, plezier te maken, behoeftes te vervullen en te creëren. Tegelijk zijn we hier voor groei en ontwikkeling, voor evolutie.

Voor groei moeten we soms moeilijke periodes doorstaan. Ons even terugtrekken en bezinnen, ervaringen laten integreren, kennis opdoen, zaken in een groter perspectief leren zien en onze koers (her)vinden. Hier rennen we het liefst hard voor weg. Snel terug naar het oude bekende; een baan, relatie of succesformule. Een comfortzone in de breedste zin. Om er vroeger of later weer achter te komen dat het echt niet meer werkt.
Het leven geeft altijd aanwijzingen. Deze kun je een tijdje negeren maar de lessen komen steeds zwaarder naar je terug. Op een gegeven moment weet je niet meer waar het begin of het einde is. Wat oorzaak of gevolg is. En we bijten ons vast totdat het voor ons wordt besloten. Een burn-out, depressie of faillissement…

We willen wel vooruit. We willen wel dat grotere avontuur. We willen alleen de noodzakelijke stappen niet nemen. We willen onze comfortzone niet loslaten.
Ook zijn we geconditioneerd om klein te denken. Als ons iets moois overkomt, bijvoorbeeld een liefdevolle relatie, denken we dat er niets groters bestaat. We klampen ons eraan vast alsof het onze laatste dag is. We halen kunstgrepen uit om die relatie niet te verliezen, wat helaas alleen maar afbreuk doet aan datgene dat zo mooi en zuiver was. Het is niet meer de liefde maar de angst die regeert, de angst voor het onbekende.

Voor groei moet je soms een tijdje tussen wal en schip zitten. De huidige situatie past niet meer maar het nieuwe is er ook nog niet. De leegte, de pijn, de onzekerheid en zwaarmoedigheid; je moet het voelen. Er is geen weg omheen, je moet erdoorheen. Overgave is het sleutelbegrip. En op het hoogtepunt afscheid nemen van mensen, situaties en overtuigingen is de kunst. Na integratie van de ervaring volgt er een nieuw avontuur. Als kind ging dit (bij de meesten) vanzelf. Wanneer iets of iemand niet meer bij je paste liet je simpelweg los. Weet je nog?

Ga het avontuur van het leven aan! Spring in het diepe. Gedij en bezin. Achter de duistere nacht schijnt een groter licht en ervaringen wachten die je voorstellingsvermogen te boven gaan. Het geneesmiddel ligt in het hart van het kwaad.

Liefs ❤